چه کنم سرزمين جان من وسعت بگيرد؟

چه کنم سرزمين جان من وسعت بگيرد؟
خبرگزاري شبستان: وقتي خدا و ملائكه بر پيامبر(ص) صلوات مي فرستند، يعني عالم هستي برآن حضرت نظر دارند، و لذا رسول خدا(ص) نفسي وسيع و گسترده دارند كه همه نعمت هاي عالم بر آن جان جاري است.

خبرگزاري شبستان  سرويس قرآن و معارف: "وقتي خدا و ملائكه بر پيامبر(ص) صلوات مي فرستند، يعني عالم هستي برآن حضرت نظر دارند، و لذا رسول خدا(ص) نفسي وسيع و گسترده دارند كه همه نعمت هاي عالم بر آن جان جاري است و پيروي از چنين پيامبري موجب گسترش نفس است در برابر نعمت هاي هستي و عامل قرارگرفتن انسان ذاکر صلوات در معرض فيض حق، است. به طوري که دنيا و آخرت نعمت هايشان را در اختيار او قرار مي دهند تا او در ابعاد جسمي و روحي به فعليت برسد. در روايت داريم که حضرت امام موسي بن جعفر(ع) مي فرمودند: "مَنْ قَالَ فِي دُبُرِ صَلَاةِ الصُّبْحِ وَ صَلَاةِ الْمَغْرِبِ قَبْلَ أَنْ يَثْنِيَ رِجْلَيْهِ أَوْ يُكَلِّمَ أَحَداً «إِنَّ اللَّهَ وَ مَلائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَي النَّبِيِّ يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ وَ سَلِّمُوا تَسْلِيماً»، اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَي مُحَمَّدٍ وَ ذُرِّيَّتِهِ قَضَي اللَّهُ لَهُ مِائَةَ حَاجَةٍ سَبْعِينَ فِي الدُّنْيَا وَ ثَلَاثِينَ فِي الْآخِرَةِ. قَالَ قُلْتُ مَا مَعْنَي صَلَاةِ اللَّهِ وَ مَلَائِكَتِهِ وَ صَلَاةِ الْمُؤْمِنِينَ قَالَ صَلَاةُ اللَّهِ رَحْمَةٌ مِنَ اللَّهِ وَ صَلَاةُ مَلَائِكَتِهِ تَزْكِيَةٌ مِنْهُمْ لَهُ وَ صَلَاةُ الْمُؤْمِنِينَ دُعَاءٌ مِنْهُمْ لَهُ/ كسي كه پس از نماز صبح و نماز مغرب قبل از اين که پا به پا شود و يا سخني بگويد، بگويد: «إِنَّ اللَّهَ وَ مَلائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَي النَّبِيِّ يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ وَ سَلِّمُوا تَسْلِيماً اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَي مُحَمَّدٍ وَ ذُرِّيَّتِهِ»؛ خداوند يك صد حاجت او را برآورده مي سازد، هفتاد حاجت او را در دنيا و سي حاجت او را در آخرت."

صلوات آشناترين و در دسترس ترين دعايي است که همه ما مسلمان ها هر روز با آن سر و کار داريم، در نماز و غير نماز در مناسبت ها و غير مناسبت ها حتي در عادي ترين رخدادهاي روز وقتي در حرم شلوغي پيش مي آيد کسي مي گويد صلوات بفرستيد وقتي نزاع و جر و بحثي در جايي پيش مي آيد کسي مي گويد صلوات بفرستيد و تمام کنيسد اما به واقع کم تر کسي در ميان ماست که بداند صلوات چه گنجي است و ما در کنار چه گنجينه معنوي قرار گرفته ايم که به واقع خيلي وقت ها عبيار آن را نمي دانيم.  کتاب ارزشمند  "صلوات بر پيامبر(ص)؛ عامل قدسي شدن روح"  تأليف محقق گرانمايه و پژوهشگر ديني اصغر طاهرزاده تلاشي محققانه مبتني بر آيات و روايات است تا به واسطه اين غواصي در آيات و روايات به ارزش حقيقي صلوات به مثابه يکي از عظيم ترين دعاهاي انسان برسد. آنچه در ادامه مي آيد فرازهايي از مباحث اين کتاب است.

پيامبر(ص) و آل او(ع) يک حقيقت اند

قبل از آن که بحث را ادامه دهم عنايت داشته باشيد که پيامبر(ص) و آل او(ع) يک حقيقت هستند منتهي در مظاهر مختلف، و لذا به عنوان نمونه روايتي را خدمتتان عرض مي کنم.
در احتجاجي که حضرت امام رضا(ع) با مخالفان امامتِ حضرت درمجلس هارون داشتند، آن حضرت مي فرمايند: "فَقَوْلُ اللَّهِ تَبَارَكَ وَ تَعَالَي «إِنَّ اللَّهَ وَ مَلائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَي النَّبِيِّ يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ وَ سَلِّمُوا تَسْلِيماً» وَ قَدْ عَلِمَ الْمُعَانِدُونَ مِنْهُمْ أَنَّهُ لَمَّا نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ قِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَدْ عَرَفْنَا التَّسْلِيمَ عَلَيْكَ فَكَيْفَ الصَّلَاةُ عَلَيْكَ؟ فَقَالَ تَقُولُونَ «اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَي مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ كَمَا صَلَّيْتَ عَلَي إِبْرَاهِيمَ وَ آلِ إِبْرَاهِيمَ إِنَّكَ حَمِيدٌ مَجِيدٌ» فَهَلْ بَيْنَكُمْ مَعَاشِرَ النَّاسِ فِي هَذَا خِلَافٌ قَالُوا لَا قَالَ الْمَأْمُونُ هَذَا مِمَّا لَا خِلَافَ فِيهِ أَصْلًا وَ عَلَيْهِ الْإِجْمَاعُ فَهَلْ عِنْدَكَ فِي الْآلِ شَيْ ءٌ أَوْضَحُ مِنْ هَذَا فِي الْقُرْآنِ قَالَ أَبُو الْحَسَنِ(ع) نَعَمْ أَخْبِرُونِي عَنْ قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ «يس وَ الْقُرْآنِ الْحَكِيمِ، إِنَّكَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ، عَلي صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ» فَمَنْ عَنَي بِقَوْلِهِ «يس» قَالَتِ الْعُلَمَاءُ «يس» مُحَمَّدٌ (ص)  لَمْ يَشُكَّ فِيهِ أَحَدٌ قَالَ أَبُو الْحَسَنِ(ع) فَإِنَّ اللَّهَ أَعْطَي مُحَمَّداً(ص) وَ آلَ مُحَمَّدٍ مِنْ ذَلِكَ فَضْلًا لَا يَبْلُغُ أَحَدٌ كُنْهَ وَصْفِهِ إِلَّا مَنْ عَقَلَهُ وَ ذَلِكَ أَنَّ اللَّهَ لَمْ يُسَلِّمْ عَلَي أَحَدٍ إِلَّا عَلَي الْأَنْبِيَاءِ فَقَالَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَي «سَلامٌ عَلي نُوحٍ فِي الْعالَمِينَ» وَ قَالَ «سَلامٌ عَلي إِبْراهِيمَ» وَ قَالَ «سَلامٌ عَلي مُوسي وَ هارُونَ» وَ لَمْ يَقُلْ سَلَامٌ عَلَي آلِ نُوحٍ وَ لَمْ يَقُلْ سَلَامٌ عَلَي آلِ مُوسَي وَ لَا آلِ إِبْرَاهِيمَ وَ قَالَ سَلَامٌ عَلَي آلِ يس يَعْنِي آلَ مُحَمَّدٍ(ص) فَقَالَ الْمَأْمُونُ قَدْ عَلِمْتُ أَنَّ فِي مَعْدِنِ النُّبُوَّةِ شَرْحُ هَذَا وَ بَيَانُهُ.
امام رضا(ع) مي فرمايند: پس در رابطه با گفتارخداوند که مي فرمايد: «إِنَّ اللَّهَ وَ مَلائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَي النَّبِيِّ يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ وَ سَلِّمُوا تَسْلِيماً»، معاندان چون اين آيه نازل شد مقصد آن را دانستند ولي سؤال کردند يا رسول الله ما سلام بر تو را دانستيم ولي چگونه صلوات بر تو فرستيم؟ فرمود بگوئيد «خدايا رحمت فرست بر محمد و آل محمد چنانچه رحمت فرستادي بر ابراهيم و آل ابراهيم به راستي تو حميد و مجيدي». سپس حضرت پرسيدند آيا اي گروه مردم! ميان شما در اين اختلافي است؟ گفتند نه. مأمون گفت در آن خلافي نيست و مورد اجماع است. آيا نزد تو در باره «آل» چيزي واضح تر از اين در قرآن هست اي أبو الحسن؟ حضرت فرمودند آري. سپس پرسيدند؛ به من خبر دهيد از قول خداي(جله جلاله) که مي فرمايد: «يس وَ الْقُرْآنِ الْحَكِيمِ إِنَّكَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ عَلي صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ» مقصود از«يس» كيست؟ علماء گفتند مقصود از آن محمد است و كسي در آن شك ندارد. امام رضا(ع) فرمودند پس خدا به محمد و آل محمد فضلي داده كه احدي به كنه آن نرسد و اين براي آن است كه خدا بر كسي سلام نداده جز به پيغمبران و فرموده است «سلام بر نوح در عالميان» و فرمود «سلام بر ابراهيم» و «سلام بر موسي و هرون». و نفرموده «سلام بر آل نوح» و «سلام بر آل موسي» و «بر آل ابراهيم»، ولي فرمود «سلام بر آل ياسين» يعني آل محمد - پس معلوم است که براي آل محمد فضيلتي در نظر گرفته که براي آل هيچ پيامبري در نظر نگرفته - مأمون گفت دانستم كه در معدن نبوت شرح و بيان آن موجود است.
در روايت فوق حضرت امام رضا(ع) علاوه بر استناد به روايت مربوطه در رابطه با اين که صلوات بر پيامبر(ص) بايد همراه با صلوات بر آل او باشد، به آيه قرآن استناد مي کنند که در کنار «يس» يعني محمد(ص)، آل او را آورده و بر هر دو سلام فرستاده، زيرا بين آن ها، دوگانگي نيست.
در راستاي امر فوق رَسُولُ اللَّه(ص) مي فرمايند: "مَنْ صَلَّي عَلَيَّ وَ لَمْ يُصَلِّ عَلَي آلِي لَمْ يَجِدْ رِيحَ الْجَنَّةِ وَ إِنَّ رِيحَهَا لَتُوجَدُ مِنْ مَسِيرَةِ خَمْسِمِائَةِ عَام / هر كه بر من صلوات فرستد و بر آل من صلوات نفرستد بوي بهشت را كه از مسافت پانصد سال بوئيده شود، نبويد."

وقتي صلوات جان ها را وسعت مي بخشد

وقتي خدا و ملائكه بر پيامبر(ص) صلوات مي فرستند، يعني عالم هستي برآن حضرت نظر دارند، و لذا رسول خدا(ص) نفسي وسيع و گسترده دارند كه همه نعمت هاي عالم بر آن جان جاري است و پيروي از چنين پيامبري موجب گسترش نفس است در برابر نعمت هاي هستي و عامل قرارگرفتن انسان ذاکر صلوات در معرض فيض حق، است. به طوري که دنيا و آخرت نعمت هايشان را در اختيار او قرار مي دهند تا او در ابعاد جسمي و روحي به فعليت برسد. در روايت داريم که حضرت امام موسي بن جعفر(ع) مي فرمودند: "مَنْ قَالَ فِي دُبُرِ صَلَاةِ الصُّبْحِ وَ صَلَاةِ الْمَغْرِبِ قَبْلَ أَنْ يَثْنِيَ رِجْلَيْهِ أَوْ يُكَلِّمَ أَحَداً «إِنَّ اللَّهَ وَ مَلائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَي النَّبِيِّ يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ وَ سَلِّمُوا تَسْلِيماً»، اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَي مُحَمَّدٍ وَ ذُرِّيَّتِهِ قَضَي اللَّهُ لَهُ مِائَةَ حَاجَةٍ سَبْعِينَ فِي الدُّنْيَا وَ ثَلَاثِينَ فِي الْآخِرَةِ. قَالَ قُلْتُ مَا مَعْنَي صَلَاةِ اللَّهِ وَ مَلَائِكَتِهِ وَ صَلَاةِ الْمُؤْمِنِينَ قَالَ صَلَاةُ اللَّهِ رَحْمَةٌ مِنَ اللَّهِ وَ صَلَاةُ مَلَائِكَتِهِ تَزْكِيَةٌ مِنْهُمْ لَهُ وَ صَلَاةُ الْمُؤْمِنِينَ دُعَاءٌ مِنْهُمْ لَهُ/ كسي كه پس از نماز صبح و نماز مغرب قبل از اين که پا به پا شود و يا سخني بگويد، بگويد: «إِنَّ اللَّهَ وَ مَلائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَي النَّبِيِّ يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ وَ سَلِّمُوا تَسْلِيماً اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَي مُحَمَّدٍ وَ ذُرِّيَّتِهِ»؛ خداوند يك صد حاجت او را برآورده مي سازد، هفتاد حاجت او را در دنيا و سي حاجت او را در آخرت."
راوي مي گويد پرسيدم: مراد از صلاة خدا و فرشتگان خدا و مؤمنان چيست؟! فرمود: صلاة خدا، رحمت خداست و صلاة فرشتگان خدا، به منزله ثنا و ستايش آن ها از رسول خدا (ص) است، و صلاة مؤمنان، دعاي آنان در حق اوست.
پس ملاحظه فرموديد که وقتي خدا و ملائكه بر پيامبر (ص)صلوات مي فرستند، همه هستي در اختيار پيامبر(ص) است و همه فيض ها و رحمت ها و كمالات بر جان آن حضرت جاري است و نور خود را بر آن حضرت مي نمايانند و لذا با صلوات بر آن حضرت و نزديکي به جان مبارک او، آن نور به جان ذاکر صلوات تجلي مي کند تا در دنيا و آخرت از هرگونه ظلماتي مصون باشد.

صلوات و نورانيت قبر و صراط و بهشت

پيامبر(ص) فرمودند: "أكثروا الصّلاة عليّ فإنّ الصّلاة عليّ نورٌ في القبر و نورٌ علي الصّراط و نورٌ في الجنّة/ بر من بسيار درود بفرستيد، زيرا درود فرستادن بر من، نوري در قبر و نوري بر صراط و نوري در بهشت است."
اين روايت راز و رمزهاي بسياري را مي گشايد، زيرا قيامت باطن دنيا است، پس اگر کسي با صلوات بر پيامبر(ص) در «قبر» و «صراط» و «بهشت» نوراني مي گردد و افق هاي آن عوالم برايش روشن مي شود که چنين انساني در دنيا نيز با حقايق عالم مرتبط خواهد بود و حجاب هاي بين او و حقايق مرتفع مي گردد و با باطني نوراني در دنيا زندگي مي کند. به اميد روزي که بتوان به عمق اين روايت دست يافت تا به عمق صلوات بر محمد و آل او(ع) دست يابيم.

پايان پيام/18