جاي تفريح درخانواده کجاست؟

پاسخ:

ـ از يکديگر خاطرات خوش کمي دارند و به همين دليل وابستگي عاطفي آنها هم اندک است.

ـ احساس افسردگي و خستگي مزمن دارند. همين احساس خستگي و نااميدي باعث مي شود آنها زودتر از ديگران تسليم مشکلات شوند.

ـ بيشتر از خانواده هاي ديگر با هم درگير مي شوند چون بشدت بي حوصله هستند و آستانه تحملشان پايين آمده است.

ـ از زندگي شان ناراضي هستند، اما فعاليت هاي روزمره شادشان نمي کند.

ـ براي پر کردن وقت شان به کارهايي رو مي آورند که ممکن است مضر باشد. براي نمونه امکان دارد جوان تر ها براي پر کردن وقت خود جذب دوستاني شوند که از نظر اخلاقي تائيد شده نباشند يا خودشان را در فضاي مجازي با دوستاني ناشناخته سرگرم کنند.

بدو بدو بازي!

در اين بازي اعضاي خانواده کنار هم مي نشينند و به نوبت يک نفر بلند مي شود و سعي مي کند با پانتوميم، کلمه اي را به ديگران بفهماند. اعضاي خانواده در اين شرايط بايد حدس بزنند? او چه مي گويد. اين بازي دو قانون دارد اولي اين است که بازيگر نبايد حرف بزند و ديگر اين که حق ندارد با دست به چيزي يا کسي اشاره کند.

براي مثال شما در جمع خانواده به عنوان بازيگر انتخاب مي شويد. کلمه مورد نظرتان را روي کاغذي مي نويسيد و آن را تا مي کنيد و روي ميز مي گذاريد. فرض کنيم کلمه مورد نظر شما خورشيد است.

حالا اول با انگشت هايتان نشان بدهيد که آن کلمه چند حرف دارد و بعد بايد با حرکت دست هايتان نشان دهيد که منظورتان چيست مثلا مي توانيد با دو دست دايره اي را ترسيم کنيد و بعد با انگشت ها پرتوهاي خورشيد را دور آن دايره فرضي بکشيد.

در همه اين مراحل وقتي يکي از اعضاي خانواده حدسي مي زند شما بايد با اشاره سر نشان بدهيد که او درست مي گويد يا نه.

اين بازي در صورتي ممکن است که اعضاي خانواده زياد باشند. در اين بازي شما وسط طنابي را گره مي زنيد و بعد اعضاي خانواده به دو گروه تقسيم مي شوند و هر کدام يک سر طناب را مي گيرند و آن را طرف خودشان مي کشند. هر گروهي که بتواند گره طناب را به خودش نزديک تر کند او برنده است.

اين بازي را نبايد چند بار انجام بدهيد چون امکان دارد کف دست هايتان زخمي شود. براي آن که پوست کف دست هايتان حتي در نخستين بار ساييده نشود بد نيست کمي پودربچه به دست هايتان بماليد.

اين بازي براي بچه ها جذاب نيست، اما بزرگ ترهاي خانواده عاشقش مي شوند. ابتدا بايد کاغذهايي را به شکل مربع هايي کوچک به تعداد اعضاي خانواده ببريد و روي يکي از آنها علامتي بزنيد. بعد همه را شبيه? هم تا کنيد و توي کاسه اي بريزيد و به هر يک از اعضاي خانواده بگوييد يکي از کاغذها را بردارد.

به آنها هشدار بدهيد که هر کس کاغذ علامت دار را برداشته نبايد به ديگران حرفي بزند. در واقع آن که کاغذ علامت دار را برداشته، جاسوس است. حالا او بايد سعي کند طوري که بقيه متوجه نشوند، به چشم يکي از اعضا نگاه کند و چشمکي بزند. اين چشمک مرگبار است و بلافاصله پس از آن، کسي که چشمک را ديده مرده محسوب مي شود و بايد خودش را به مردن زده و از بازي خارج شود.

وظيفه اعضاي ديگر خانواده اين است که به چشم هم نگاه کنند و بدون اين که اجازه بدهند جاسوس ناشناخته فرصت چشمک زدن پيدا کند، او را شناسايي و لو بدهند.

هر يک از اعضاي خانواده روي تکه کاغذي، جدولي مي کشد و ستون هايي رسم مي کند و بالاي هر ستون يک اسم مي نويسد مثلا? اسم، فاميل، ميوه، حيوان، غذا، ماشين، اشيا، شهر، کشور.

وقتي ورقه ها آماده شد? يک حرف از حروف الفبا را انتخاب کنيد. حالا بايد همه اعضاي خانواده با اين حرف، زير هر يک از ستون ها، متناسب با موضوعش، کلمه اي بنويسند که با حرف مورد توافق شروع بشود. مثلا اگر حرف مورد توفق« الف» است اسم مي تواند آناهيتا يا احمد يا آريا باشد. فاميل مي تواند احمدي، اسفندياري، آريايي و... باشد. ميوه مي تواند انار يا آلو يا آلبالو باشد و... .

يکي از اعضاي خانواده بايد کلمه اي را انتخاب کند و بقيه اعضا حق دارند در قالب 20 سوال حدس بزنند که اين کلمه چيست.

آنها معمولا پرسش هايشان را کل به جزء مي پرسند براي مثال اول از آنجا شروع مي کنند که جاندار است يا بي جان و وقتي پاسخ را پيدا کردند سراغ پرسش بعدي که جزئي تر است مي روند. دقت داشته باشيد کسي که به سوال ها پاسخ مي گويد فقط مي تواند از بله و نه براي پاسخ دادن استفاده کند و مجاز به توضيح دادن نيست.

شکل تغيير يافته اين بازي، «اسم روي پيشاني» است در اين مدل، شما روي چند تکه کاغذ کلمات مختلفي را مي نويسيد و هر کدام از آن کاغذها را به پيشاني يکي از اعضاي خانواده مي چسبانيد، اما هيچ يک از اعضاي خانواده حق ندارد روي پيشاني خودش را نگاه کند و ببيند چه اسمي چسبانده شده است و بايد با پرسش از بقيه اعضاي خانواده? حدس بزند که چه کلمه اي روي پيشاني اش نوشته شده است.

اشکال بازي اسم روي پيشاني اين است که بالاخره يکي از اعضاي خانواده بايد قرباني شود و از آنجا که خودش کلمات را نوشته حق شرکت در بازي را ندارد.

در اين بازي يک نفر کلمه اي را به زبان مي آورد مثلا مي گويد «گل» سپس نفر بعدي آن کلمه را مي گويد و کلمه اي ديگر را به آن اضافه مي کند. اين کلمه ديگر بايد به شکلي باشد که انگار دارد جمله اي را مي سازد براي مثال نفر دوم مي گويد «گل، آن».

نفر بعدي بار ديگر دو کلمه قبلي را از حفظ تکرار مي کند و کلمه اي براي تکميل جمله به آن اضافه مي کند و مي گويد «گل، آن جهاني...» نفر چهارم سه کلمه قبلي را مي گويد و سهم خودش را که يک کلمه است با آن همراه مي کند مثلا مي گويد «گل، آن جهاني است...» و به اين ترتيب بازي به همين منوال ادامه پيدا مي کند.

دقت کنيد که در اين بازي نبايد چيزي روي کاغذ بنويسيد و براي به ياد آوردن کلمات قبلي که جمله ساخته اند بايد حتما از حافظه تان کمک بگيريد. بنابراين افرادي که در بازي شرکت مي کنند بايد دو توانايي مهم داشته باشند. اول اين که بتوانند بسرعت مجموعه کلمات را به خاطر بسپارند و تکرار کنند و دوم اين که خلاق باشند و بتوانند با توجه به کلمات قبلي، کلمه اي را پيشنهاد کنند که نتيجه را به جمله نزديک تر کند.

براي وسطي بازي کردن بايد تعداد اعضاي خانواده زياد باشد. در اين بازي شما بايد به سه گروه تقسيم شويد. دو گروه دو طرف زمين مي ايستند و يک گروه وسط. گروه هايي که دو طرف زمين هستند دائما توپي را به سمت هم پرتاب مي کنند و گروهي که وسط ايستاده اند فرار مي کنند تا توپ به آنها نخورد. اگر توپ به يکي از اعضاي گروه برخورد کند او سوخته است و بايد از زمين خارج شود.

در زو، اعضاي خانواده دو گروه مي شوند. يک گروه عضو مهاجمش را به سمت گروه ديگر مي فرستد و او در حالي که زو مي گويد به گروه ديگر نزديک مي شود و اگر دستش به يکي از اعضا بخورد او بايد از بازي خارج شود، اما اگر آن که زو مي گويد و به طرف گروه ديگر هجوم آورده نفسش تمام شود و نتواند به گروه خودش برگردد، اسير گروه مورد تهاجم مي شود.

راه ديگر خارج کردن عضوي که زو مي گويد از بازي اين است که اعضاي گروه مورد تهاجم، به سمت او بروند و بدون اين که بگذارند دستش به آنها بخورد بگيرندش.

تلويزيون ديدن

چند ساعت در روز تلويزيون تماشا مي کنيد؟ يک ساعت، دو ساعت، سه ساعت يا شايد هم بيشتر. به طور کلي چمباتمه زدن تمام وقت مقابل تلويزيون و تخمه شکستن نمي تواند روش خوبي براي وقت گذراني در کنار خانواده باشد، اما شما مي توانيد همين عادت را با اندکي اصلاحات به روشي نسبتا ارزان براي تفريح خانوادگي کردن تبديل کنيد. براي رسيدن به اين هدف در وهله اول بايد برنامه اي مشخص را براي تلويزيون تماشا کردن انتخاب کنيد. اين برنامه بايد مورد علاقه همه اعضاي خانواده باشد تا آنها را پاي تلويزيون بنشاند. وقتي برنامه تمام مي شود بايد با توافق آنها تلويزيون را خاموش کنيد و بحثي درباره برنامه را آغاز کنيد. شما بايد به شکل هوشمندانه اي بحث را مديريت کنيد تا کار به مشاجره نکشد بلکه به شکل بحثي لذتبخش پيش برود. براي مثال اگر تلويزيون يک فيلم سينمايي نشان داده است شما مي توانيد بحث را از آنجا شروع کنيد که آيا آن فيلم را دوست داشته اند يا نه? ،چرا. به نظرشان داستان فيلم منطقي بوده است. کدام شخصيت محبوبشان بوده است و... .

با اين روش شما، تلويزيون تماشا کردن را از تفريحي شخصي که به انزواطلبي در محيط خانواده و کاهش گفت وگو بين اعضا منجر مي شود به تفريحي گروهي براي همه اعضاي خانواده تبديل کرده ايد که اتفاقا آنها را به تفکر و گفت وگو واداشته است.

سينما، تئاتر، کنسرت موسيقي

رفتن به سينما و تئاتر و کنسرت هاي موسيقي به صورت خانوادگي مي تواند روش خوبي براي تفريح کردن باشد. تقريبا همه مردم به سينما رفته اند، اما کساني وجود دارند که ممکن است تا به حال به تئاتر و کنسرت هاي موسيقي نرفته باشند شايد يکي از دلايلي که خيلي از خانواده هاي عادي به اين نوع تفريح ها بي علاقه هستند اين است که خيلي از ما از تجربه هاي تازه مي ترسيم و دلمان نمي خواهد در شرايطي کنترل نشده قرار بگيريم، اما نگران نباشيد. خيلي از آن غريبه هايي که ما وحشت داريم در حضورشان مرتکب اشتباهي شويم، خودشان هم اولين بار است? در چنين مراسمي شرکت مي کنند و به اندازه شما نگران قرار گرفتن در جمعي جديد هستند. از سوي ديگر آنها که به اين نوع محيط ها عادت دارند هم بالاخره روزگاري حتما بار اولي را تجربه کرده اند و در آن دفعه اول، مثل شما مرتکب اشتباه هاي کوچکي در محيط تازه شده اند.

در دامن طبيعت

سينما و موزه و تئاتر و کنسرت موسيقي براي تفريح کردن خوب است، اما امکان دارد مورد پسند همه اعضاي خانواده نباشد. با اين حال، طبيعت گردي به عنوان يک راه پر کردن اوقات فراغت معمولا از طرف پير و جوان مورد تائيد است.

حتما لازم نيست براي گشت و گذار در طبيعت به نقطه اي دور افتاده در جايي برويد. حاشيه هاي اغلب شهر هاي ايران پر از مناطق بکر و خوش آب و هوا براي وقت گذراني است و اگر حوصله سفر به حاشيه شهرتان را هم نداريد مي توانيد به پارکي در نزديکي منزلتان برويد و همانجا زيراندازي پهن کنيد و در کنار بقيه اعضاي خانواده از فضاي سبز و آرامش، لذت ببريد. در انتخاب مقصد سفرهاي طبيعت گردي هميشه بايد سن همه اعضاي خانواده را در نظر بگيريد براي مثال اگر شما در خانواده تان سالمند يا کودک داريد نمي توانيد براي طبيعت گردي منطقه اي کوهستاني را انتخاب کنيد. براي طبيعت گردي و به طور کلي سفر، همراه شدن با تورهاي مسافرتي ايده خوبي است. البته به شرطي که تور را بشناسيد و دقيقا از برنامه اش آگاه شويد. بهترين راه براي پيدا کردن يک تور مسافرتي قابل اعتماد اين است که از آشنايان و دوستان اهل سفر با تور بپرسيد از کدام تور مسافرتي راضي بوده اند. اگر کسي نتوانست در اين باره راهنمايي تان کند آن وقت بايد تورهاي معروف تر را انتخاب کنيد که از اعتبار بيشتري برخوردارند و زياد نامشان را شنيده ايد. يادتان باشد اگر مي خواهيد با تور مسافرت کنيد حتما بايد پيش از سفر با آژانس مسافرتي قرار داد امضا کنيد و دقيقا از محل اقامتتان، برنامه هاي تور، وضع غذا و لوازمي که بايد با خودتان ببريد مطمئن شويد